SStara odmiana znana już od 1866 r. Małe drzewa o stożkowatym pokroju. Osiąga ok. 5 m wysokości. Wzrost powolny. Igły wiosną złocistożółte następnie do jesieni stopniowo zieleniejące. Na długopędach osadzone pojedynczo, a na krótkopędach zebrane w pęczki. Ma przeciętne wymagania glebowe i wilgotnościowe. Odmiana o małej mrozoodporności – uprawa możliwa jedynie w najcieplejszych rejonach Polski. Polecana do nasadzeń ogrodowych w zacisznych i osłoniętych miejscach. Wyróżniona w 1993 r. prestiżową nagrodą Królewskiego Towarzystwa Ogrodniczego.